signs.pl - Portal polskiej reklamy wizualnej




GIMP w praktyce (kliknięcie przeniesie cię o poziom wyżej)
Formaty plików - krótko o tym jak zapisywać grafikę

 

Dla początkujących różnorodność formatów zapisu grafiki może być dezorientująca. Choć jest ich sporo, tak naprawdę wystarczy zapoznać się z najczęściej używanymi.

Postanowiłem pokrótce przedstawić najpopularniejsze formaty graficzne i wskazać najbardziej odpowiedni obszar zastosowania dla każdego z nich. Nie będę się zagłębiał w zagadnienia budowy i specyfikacje każdego z wymienionych formatów, ponieważ ma to większe znaczenie dla programistów a nie dla zwykłego zjadacza chleba.

UWAGA!

Nie ma jednego najważniejszego formatu plików, który nadaje się do wszystkich zastosowań. Zapisując oryginał powinniśmy dać pierwszeństwo formatowi programu w jakim pracujemy, który zachowa wszystkie istotne dane, takie jak: warstwy, maski, ścieżki i czasem inne bajery. Jeśli używamy GIMP-a to oryginały zapisujemy w formacie XCF, w Adobe Photoshopie - PSD a w Corel PhotoPaincie - CPT itd., dopiero później oryginał zapisujemy w formacie jaki będzie najbardziej odpowiedni do naszych celów (internet, prezentacja multimedialna, druk offsetowy itp.).


Format gimpowy

XCF

Dla wszystkich pracujących w GIMP-ie, podstawowym formatem zapisu grafiki powinien być własny format GIMP-a - XCF. Zawsze oryginały powinny być zapisywane we własnym formacie programu do edycji bitmap, co gwarantuje nam komfortową pracę z naszą grafiką w każdej chwili.

XCF zachowuje wszystkie warstwy, maski i ścieżki, dzięki czemu zawsze możemy powrócić do oryginału i edytować poszczególne warstwy zapisanego obrazka.

Nawet jak przygotowujemy grafikę do zastosowań sieciowych, powinniśmy trzymać oryginały w formacie XCF.

Jeśli zależy nam na zaoszczędzeniu przestrzeni na dysku (lub chcemy przesłać nasz plik gimpowy e-mailem), to możemy zmniejszyć jego objętość zapisując go w ten sposób: nazwa_pliku.xcf.gz, spowoduje to skompresowanie pliku w locie. Takie pliki można otwierać i z powrotem zapisywać bezpośrednio w GIMP-ie a zajmują rzeczywiście zdecydowanie mniej miejsca.

 

Formaty do zastosowań sieciowych

GIF

Jest to format nadający się tylko do zapisu obrazków z paletą 256 kolorów, nie większą i zapisywany jest z bezstratną kompresją LZW. Istnieje możliwość zamiany jednego koloru na przezroczystość, a także prosta animacja kilku statycznych obrazków zawartych wewnątrz pojedynczego pliku (zagadnienia te są poruszone w dziale - "Jak tworzyć GIF-y animowane i statyczne, a także jak uzyskać przezroczystość?").

Pliki z paletą 256 kolorów lub mniejszą należy wykorzystywać do zapisu grafiki, która zawiera dużo obszarów o jednolitym wypełnieniu, dużo napisów i elementy na jednolitym tle.

Ze względu na to, że licencja na użycie kompresji LZW w jakichkolwiek programach, nie jest darmowa, GIMP nie posiada bezpośredniej możliwości odczytu i zapisu tego formatu.

Proponuję zamiast GIF-a używać formatu PNG.

 

JPG

Format JPG zapisuje pliki wykorzystując stratną kompresję. Oznacza to, że plik wyjściowy zawsze jest gorszej jakości niż oryginał (choć nie zawsze musi być to zauważalne gołym okiem). Zapis w tym formacie ma tę zaletę, że możemy regulować stopień kompresji w zależności od rodzaju grafiki. Mniejszy stopień kompresji nie niszczy tak grafiki ale odbija się to na wielkości pliku.

W GIMP-ie możemy "na żywo", przed zapisem pliku, obserwować zmiany jakości grafiki w zależności od stopnia kompresji co pozwala nam na jej optymalny dobór.

Ten format powinien służyć tylko do zapisu zdjęć, grafik z dużą ilością przejść tonalnych lub bardzo dużych grafik, które chcemy jak najbardziej skompresować.

Poniżej przykład tego jak dzięki kompresji JPG zapisane zdjęcie waży niewiele w porównaniu z plikiem PNG 256 kolorowym i 24 bitowym:

 

Nigdy nie zapisujcie w JPG-a grafik o dużej ilości obszarów o jednolitym wypełnieniu, posiadających drobne napisy, czy rysunków czarno-białych lub obrazków o charakterze komiksowym, chyba, że zależy Wam bardziej na małej objętości pliku.

Poniżej przykład tego jak kompresja JPG-a tworzy zakłócenia na krawędziach obiektów o jednolitym wypełnieniu:

Stosowanie zerowej kompresji nie ma żadnego sensu w przypadku JPGów i w takim wypadku polecam użycie formatu PNG.

 

PNG

Format PNG jest bardzo uniwersalny, używa kompresji bezstratnej, tak jak GIF, ale jest ona bardziej wydajna niż ta zastosowana w GIF-ach i nie posiada żadnych ograniczeń licencyjnych i patentowych.

W plikach o palecie 256 kolorów, lub mniejszej, można nim zastąpić z powodzeniem format GIF. Pliki takie zajmują znacznie mniej miejsca niż GIF-y i też można uczynić jeden kolor przezroczystym.

PNG nie może, niestety, zawierać w sobie animacji tak jak GIF.

Pliki w formacie PNG można też zapisać z pełną 24 bitową paletą kolorów, a także można uzyskać przezroczystość o 256 stopniach "prześwitywania" za pomocą kanału alfa. Taka przezroczystość pozwala na bardzo ładne wtapianie grafiki na stronie internetowej, lecz na razie jest ona wspierana tylko w Mozilli, Netscape 6 i Operze 6. Na stronie http://www.w3.org/Graphics/PNG/inline-alpha-table można sprawdzić jak nasza przeglądarka interpretuje kanał alfa w plikach PNG.

PNG o palecie 256 kolorów lub mniejszej stosuje się tak samo jak GIF-y.

PNG z 24 bitową paletą kolorów (True Color) stosuje się do zapisu zdjęć lub grafik z przejściami tonalnymi, a z 32 bitową do zapisu "prawdziwej przezroczystości".

Jeśli chodzi o zdjęcia na strony WWW, to należy używać raczej formatu z kompresją stratną czyli JPG (poświęcając trochę jakości, można zaoszczędzić na objętości pliku).

 

Inne formaty plików

PSD

Jest to format Adobe Photoshopa, który może zawierać w sobie warstwy, maski, ścieżki, warstwy korekcyjne i inne bajery. GIMP (przynajmniej wersja dla Windows) umie zapisywać pliki PSD i także umie odczytywać obrazek w tym formacie z zachowaniem warstw (niestety nie może zapisywać ani odczytywać masek, ścieżek i innych informacji zapisanych w pliku PSD).

Gimpowicze pliki PSD mogą wykorzystać do przenoszenia grafik, z zachowaniem podziału na warstwy, pomiędzy różnymi programami akceptującymi ten format.


TIF

Popularny format do zapisu grafiki. W GIMP-ie można zapisywać TIF-y lecz bez kompresji (TIF-y mogą być zapisywane z kompresją LZW ale tylko w programach, których twórcy zapłacili za licencję na tę kompresję).

Format ten jest głównie wykorzystywany w DTP, ponieważ może zapisywać kolor 48 bitowo w CMYKu. W GIMP-ie nie można zapisać grafiki w 48 bitach, tylko 1 bitowo (grafika czarno-biała), 8 bitowo (grafika w odcieniach szarości) lub 24 bitowo (tzw. True Color - 16 mln kolorów).

Jeśli chcemy zapisać za pomocą GIMP-a nasze zdjęcia w formie spłaszczonej (bez warstw) i bezstratną kompresją, to lepiej nada się do tego celu format PNG.

 

BMP, TGA, PCX itp.

O tych formatach można powiedzieć tylko tyle, że są takie i zapomnieć o nich.
BMP wykorzystuje się do zapisu np. tapet na pulpit.
Błędem jest używanie plików BMP na stronach www, co niektórzy czynią namiętnie.

 


Zapraszam do kociego serwisu!


Podstawy GIMPowania | Index pojęć

Strona główna


Copyright © 2001 by Maciej Jezierski.
All rights reserved.
Wszystkie prawa zastrzeżone.

Portal signs.pl  Zasady korzystania  Ochrona prywatności  Reklama  Pomoc  Zarejestruj się!

Ważna informacja od redakcji signs.pl:
Drodzy miłośnicy Gimpa i serwisu Macieja Jezierskiego. W związku z tym, że autor zaprzestał rozwijania gimpowego serwisu informujemy, że niektóre informacje w nim zawarte (zwłaszcza odnośniki do serwisów zewnętrznych, adresy e-mail) mogą być nieaktualne.
Ze względu na popularność serwisu, który doczekał się wielu legalnych i nielegalnych kopii, zdecydowaliśmy pozostawić go na serwerze w oryginalnej formie, pochodzącej z 2005 r. Prosimy nie korzystać z adresów e-mail umieszczonych na stronach serwisu. Ani autor ani my nie odpowiadamy na przesyłane w ten sposób listy. Wstrzymane jest także przyjmowanie prac i komentarzy do gimpowej galerii.